Skogsfugljakt i september

Etter første periode med skogsfugljakt er det vel tid for ei lita oppsummering. Trass dystre spådommar om årets bestand, har vi igrunn sett like mykje eller lite fugl som dei siste åra. Til no har det blitt 1 tiur, 2 røy, 1 orrhane og 1 jerpe. Tre av desse har vore årsfugl, så ein viss produksjon er det jo.

Orrhane, ein stor fin kylling!

Siste helga overnatta eg ved tyribålet i skogen, og fekk ein fin start på søndagen då eg fekk besøk av rådyrgeit med tvillingkje under morgonkaffien:) Seinare på dagen vart eg lurt av tiuren fleire gongar, men vi treffast nok att i oktober!

Bukkejakt i Skottland

Sist veke tok eg nok ein gong turen til Skottland, denne gong på bukkejakt. Vêret var som sist variert, med tilsvarande variasjon i aktiviteten på dyra.

Andre morgonen var det skikkeleg grisevêr, med slagregn og vind. Trua var difor ikkje den største på veg ut. Men då eg kom til posten eg hadde planlagt å ta utgangspunkt i, var det allereie ei geit ute. Kort tid etter fekk eg auge på ein bukk i bast, som eg skaut på ganske kort hald. Første bukk med 6.8 SPC gjekk rett ned i smellen:

Litt viltpleie må ein jo også drive med når sjansen byr seg:

Etter denne starten gjekk det litt tråare nokre dagar. Hadde nokre økter utan å sjå dyr, og nokre der eg kun såg geiter. Ein morgon kom eg smygande oppover ein ganske smal elvedal, då eg fekk sjå eit dyr under ei gran. Sneik meg fram nærast nede i elva, men då eg kom inn på kort hald såg eg det var ei geit. Sette meg til å vente ei stund, og brått vart geita uroleg. Ho sprang ut nokre meter, og fram kom også ein liten bukk. Eg skjønte at her var tida knapp, så eg heva rifla raskt, fann bogen og skaut. Eg vart svært overraska då eg ikkje kunne finne verken hår eller blod på skotplassen. Eit kort ettersøk seinare samme dag bekrefta at dette nok vart ein rein bom. Fryktelig irriterande, men slikt skjer.

Nokre bilete frå området:

Tida gjekk, og siste kvelden hadde eg framleis berre ein bukk å vise for meg. Men eg har alltid trua, og måtte ein tur ut siste morgonen også. Var på post litt før 6, og 0620 fekk eg auge på eit dyr nede på ei flate. Ein rask kikk i kikkerten bekrefta at dette var ein bukk! Ikkje før hadde eg tenkt tanken før eg fekk sjå endå eit dyr kome ut på flata. To bukkar! Så stille som mogeleg sneik eg med ned i ein liten elvedal, og opp på haugen på andre sida. Då eg kom fram kunne eg berre sjå ein bukk, som eg trur var den minste av dei to. Sidan det var siste dagen tok eg ingen sjansar, og skaut den bukken eg kunne sjå. Han datt i smellen, og turen fekk ein lukkeleg slutt:

Alt i alt vart det ein super tur, med triveleg vertskap om i hovudsak gode jaktopplevelsar. Vart nok ikkje siste tur til Skottland dette heller!

Reinsjakt 2011

I år var eg så heldig å få kort på ein kalv hjå Lesja Fjellstyre. Første helga var eg i kontakt med ein del dyr, utan å lukkast. Torsdag reiste eg på nytt til fjells, og såg dyr allereie første kvelden. Fredag kom fleire flokkar inn i området, og på slutten av dagen kom eg omsider innpå ein av desse. Etter nokre hundre meter kryping og åling gjennom dvergbjørk og einer, kunne eg studere flokken på nært hald. Dyra gjekk i sin velkjende "spiral", slik at det var vanskeleg å få plukka ut ein kalv. Til slutt drog ei simle med kalv ut, og eg kunne felle kalven på om lag 100 meters hald.

Remington 700 – 6.8 Remington SPC

6.8 Remington Special Purpose Cartridge vart utvikla av amerikanske spesialsoldatar som ville ha meir slagkraft i sine AR-15. Som den lett påverkelege mann eg er, verka dette straks å vere eit perfekt kaliber for riflejakt på småvilt og rådyr. Låg rekyl og nokså moderat utgangshastigheit bør jo medføre god skyting og fine slakt. Børsa mi er ei kort 700 kasse med ein ”Classic” trestokk og rustfritt LW-løp, oppsett med Hausken lyddempar og ein Bushnell Trophy 3-9x40 kikkert som har fungert godt, sidan eg sjeldan brukar denne børsa i dårleg lys. No er det slik at utvalet av lette kuler (som altså likevel er tunge i dette kaliberet) i kaliber .277 er heller dårleg, då dei fleste kuler er tiltenkt brukt i 270 Winchester og liknande. Det finst nokre kuler spesielt utvikla for kaliberet, på 110-115grs. I tillegg finst det nokre 90grs holspisskuler frå Sierra. Etter å ha testa det meste av tilgjengelege kuler, har eg enda med å bruke 110grs Sierra Prohunter og 90grs Sierra Varmint. I tillegg har eg jakta litt med Hornady 115grs FMJ og 110grs Hornady V-Max. No har Nosler lansert ei 115grs Accubond, så denne er klar for testing.

Det beste jaktminnet med denne børsa er nok frå rett etter eg fekk den. Eg var nett komen heim frå Sør-Afrika, og rakk akkurat å skyte inn børsa før det bar av garde på beverjakt. Første kvelden var eg litt seint ute, og det var ganske mørkt då eg kom fram til elva. Eg hadde knapt sett meg ned og fått kikkerten for auga då eg fekk sjå ein bever kome symjande nedover elva. Eg gjorde meg klar, og så snart dyret sat på land fekk den ei 110grs V-Max i halsen. Beveren rørte seg ikkje ein tomme, og kula gjekk heilt i oppløysing inne i dyret, akkurat som ein vil ha det ved jakt etter pelsvilt. Etter å ha henta beveren fyrte eg eit dugeleg bål, og la meg til i fjellduken. Medan eg låg der i lyset og varmen frå bålet, med beveren trygt på land, tenkte eg nok meir enn ein gong: Dette var noko til børse!

Jaktsekken

For den allsidige jeger vert jaktsekken med på mange ulike turar, under alle forhold. Kva er viktig ved val av jaktsekk, og kva bør den innehalde? For å ta sjølve sekken først, så er det fleire moment å ta omsyn til. Skal ein klare seg med éin sekk, bør den vere eigna for hagleskyting, altså bør den ha skulderreimer tilpassa dette. Ein sekk til all slags bruk bør også vere laga av rimeleg lydlaust materiale, og tole ein del vatn. Dei fleste vil vere best tent med ein sekk på om lag 40l. Gode sekkar på den norske marknaden kjem mellom anna frå Norrøna og Bergans.

Kva bør så sekken innehalde? I tillegg til dei opplagte sakene tilpassa den enkelte jakttur, slik som t.d. klesskift, kaffikjel, øks og sag, er det fem ting eg meiner bør finnast i jaktsekken til ei kvar tid.

1. Kniv. Sjølv om ein ofte har kniv i beltet under jakt, bør ein alltid ha ein reservekniv i sekken. Dette kan godt vere ein flåkniv, t.d. EKA Swingblade. Denne er uansett god å ha skarp og god til evt. slakting.

2. Fyrstikker og tyriflis/never. Det er ikkje triveleg å skulle starte matpausen og ikkje få fyr i bålet. Med tyriflis eller tørr never i sekken får du alltid fyr, uansett forhold.

3. Førstehjelpssaker. Det aller viktigaste er plaster/kompressar, strips (til kuttskader) og enkeltmannspakke. I tillegg har eg alltid med gnagsårplaster og sportstape.

4. Lykt. Ei lita hovudlykt kan redde situasjonen om du mørknar ute under jakt, eller må slakte i dårleg lys på slutten av dagen. Også grei å ha i leiren/hytta kveld og morgon.

5. Hundeband. I tilfelle du må koble hunden under jakt (sjølv om du ikkje er hundeførar), og vel så ofte til andre ting, som t.d. opphenging av vilt.

Andre ting som kan berge ein lei situasjon: Lite diamantbryne, ekstra batteri (til lykt, GPS, el. høyrselsvern, kamera osb.), forsvarets headover i tjukk ull (kan også brukast som handvarmar på post, sitteunderlag og mykje anna) og nokre meter sterkt snøre (til diverse reperasjonar og anna).   

Vinterjakt i Finnmark

Sist veke sette eg kursen nordover. Langt nordover. Vel framme vart eg møtt av min gode jaktkamerat Adrian, som alt var på plass saman med Trine og Erlend. Første kvelden vart det servert elggryte, Mackøl (utan måsegg) og spekemat av både elg, hare og rype. Trass varierande vermeldingar, var forventningane store for den foreståande hare- og rypejakta.

Kratt og stein. Fint terreng for harejakt med rifle:
Første jaktdag delte vi oss i to, og begge grupper kom heim med god fangst av hare.

Fjellhare. I bakgrunnen ser ein Indre og Ytre Akkarfjord:
Med unntak av ein dag då vi låg verfaste i storm, kom vi oss ut alle dagar. Etter som dagane gjekk vart meir vilt hengt opp til mørning. Eg var så heldig å få nedlagt både lirype, fjellrype og hare, frå no av kjent som "The Sørøya Macnab".

To raske:

Lagopus lagopus:

Lagopus muta:

Eg jakta med 6.8mm Remington SPC, og brukte 90grs Sierra HP i moderat hastigheit. Skoteffekten var god, og dei fleste slakta var også fine. Harane datt fort også ved treff bak bogen. Rypene eg skaut var skote i "maskinrommet" og brysta vart difor berga. Men til rype er nok heilmantlar framleis å foretrekke. I tillegg til "smygjakt" med rifle gjennomførte vi også ein del drev med hagler i dei tette bjørkekratta. Dette gav også gode resultat.

Må også nemne at eg på denne turen testa eit par nye Bigfoot truger. Stegjarna på desse var heilt flatbenda etter kort tids bruk i varierande terreng. Held meg nok til Tubbs ja!

Alt i alt hadde vi ein svært triveleg tur. Mindre triveleg var det å kome heim, då det viste seg at SAS hadde øydelagt våpenkofferten min, i tillegg til at eg hadde hatt innbrot i bilen.

Jaktvåpen: BRNO ZH47 - 16/70

Då eg byrja å jakte som 16-17åring arva eg denne sideliggaren etter morfar min. Desse børsene vart det selt mange av for nokre tiår sidan, og har trass middels prisklasse ekte sidelås. Gjennom åra har eg jakta både med over/under- og pumpehagle, men som regel endar eg med ein eller annan sideliggar, iallfall når det gjeld jakt på rype, hare og skogsfugl. Børsa var opprinneleg nokså trong, så eg fekk opna den til ½ og ¼ trongboring, som eg syns er fint til assortert fuglejakt. Eg er akkurat så gamal at eg fekk med meg nokre år med blyhagl før det forhatte forbodet kom. Til rypejakt gjekk det då ofte i Rottweil Weidmannsheil eller Nitedals Spesial med hagl nr. 5 eller 6. Etter forbodet kom er utvalet av haglskot i kaliber 16 nokså redusert. Stort sett har eg brukt Eley Vismuth.

BRNO kaliber 16 og smakfull fangst, ei fin hannjerpe:

Minner med denne sideliggaren er det mange av, særleg knyt til mine første opplevingar i fjellet eller fjellrypa. Men det er nok ei seinare jakt eg hugsar aller best. Det var første dagen i den opne skogsfugljakta i Østerdalen i 2007. Det var også min første dag på ekte skogsfugljakt nokon gong, ettersom skogsfuglterreng er sjeldne på mine heimtrakter. Etter nokre situasjonar der fuglen var vekk før eg rakk å få børsa til skuldra, kom eg opp ei slak li med spreidde myrområde. Idet eg kom opp på ei ny lita myr flaksa det til framfor meg, og eg fekk eit fint sideskot på fuglen, som datt i bakken. Eg sprang fram, og kunne jublande konstatera at mi første røy var sikra. Og sidan har eg elska skogsfugljakt!